CAM 1
--
CAM 2
--

Gezichtsherkenning: niet waterdicht, wel handig
15-03-2017

Het was een nieuwsbericht dat een half jaar geleden veel aandacht kreeg: de FBI bleek te beschikken over een database met 411 miljoen pasfoto's voor automatische gezichtsherkenning. Maar wat kan je eigenlijk met zo'n enorme hoeveelheid foto's? En wat wil de politie er eigenlijk mee? Een rechercheur van de politie New York legt uit dat gezichtsherkenning wel wat op kunst lijkt: het wordt vaak verkeerd begrepen.

Hints en geen hits

'Ten eerste', aldus Roger Rodriguez, 'wordt er nooit iemand aangehouden puur en alleen op basis van automatische gezichtsherkenning'. Deze technologie levert dus niet zozeer keiharde hits op, maar zachte hints. Je weet gewoon beter in welke richting je moet zoeken, maar je moet altijd ook nog echt bewijs verzamelen. De automatische gezichtsherkenning is daarmee vergelijkbaar met een tip van een heel betrouwbare ooggetuige: het kan je net op het goede spoor zetten. Rodriguez werkte tot de aanslagen op de Twin Towers als reguliere agent bij de NYPD, maar maakte daarna de switch naar inlichtingen ('intelligence'). Hij zette de eerste afdeling op die zich puur en alleen richtte op het toepassen van gezichtsherkenning op foto's van slechte kwaliteit.

Mens en machine

Veel software gaat de mist in als mensen hun ogen dicht hebben. De politie kan de computer een handje helpen door de gesloten ogen te vervangen door open ogen. Of door de computer duidelijk te maken wat de neusgaten zijn en waar de ogen in het beeld zitten. Zo krijgen slecht bruikbare foto's als het ware een tweede kans in de machine dankzij menselijke correctie. Tekenprogramma's maken het mogelijk te corrigeren voor zwaar gecomprimeerde foto's, te veel licht, te weinig licht, foto's van opzij, fish-eye lens effecten en nog meer.

Een ander soort biometrie

Vingerafdrukken, DNA en bloedsporen zijn allemaal echt van een persoon afkomstig en zijn daardoor absoluut, zegt Rodriguez. Bij gezichtsherkenning wordt wel veel wetenschappelijke kennis gebruikt, maar elk plaatje is een vertekening van de werkelijkheid. Dus is het een ander soort biometrische informatie. Het is niet de persoon zelf, maar een beeld. Daar dient iedereen zich bewust van te zijn, vindt hij. Want de meeste angstige reacties op deze nieuwe technologie worden veroorzaakt door verkeerde informatie of een verkeerd begrip van wat er echt gebeurt als de politie gezichtsherkenning gebruikt. Films uit Hollywood helpen daar niet bij: 'Zelfs politiemensen kunnen daardoor wel eens in de war raken over waar gezichtsherkenning echt toe in staat is'.

Bron: Forensicmag (met dank aan Gabry Vanderveen voor de tweet)

 

 

Dossiers: Innovaties

Deel

ShareThis

Lees ook