CAM 1
--
CAM 2
--

Politie New Orleans blij met bodycams
13-03-2017

In New Orleans draagt elke politiefunctionaris sinds 2014 een bodycam en moet elke interactie met burgers worden gefilmd. Dat heeft het politiewerk op straat flink veranderd. En ook het werk van het OM, de advocaten van verdachten en van leidinggevenden. Alles overziend is iedereen zeer tevreden over de bodycam: maar de apparaten hebben ook veel nieuwe uitdagingen opgeleverd.

Valse start in 2014

In New Orleans ging de politie in 2014 als een van de eersten in de V.S. op grote schaal met bodycams aan de slag. Alle politiemensen in uniform moesten er eentje gaan dragen en elk contact met burgers moest worden gefilmd. De start was niet goed: de agenten deden de camera's vrij willekeurig aan en uit. En de onafhankelijke toezichthouder die klachten over de politie behandelt, had heel veel moeite om toegang te krijgen tot de opgenomen beelden.

100% gefilmd

Drie jaar later zijn de camera's een normaal onderdeel van het dagelijkse werk geworden: politiewerk is er door verbeterd, maar het levert ook nieuwe taken op. Inmiddels staat de camera aan in bijna 100 procent van alle incidenten waar de camera aan zou moeten staan. Die verbetering is gerealiseerd toen de leiding duidelijk maakte dat er interne sancties zouden volgen als politiemensen zich niet aan de instructie zouden houden.

Politiewerk verbeterde

De politie heeft nu veel minder 'dropsie' zaken: incidenten waarin de politie claimde dat een verdachte snel drugs liet vallen toen ze er aan kwamen. Dat rechtvaardigt een aanhouding. Toen dat soort aanhoudingen alleen nog maar schriftelijk werden gerapporteerd was dat onmogelijk te controleren, maar omdat er nu beelden van zijn zijn er minder van dat soort aanhoudingen. De onafhankelijke toezichthouder krijgt nu makkelijker video te zien. Maar ze krijgen de video nog steeds niet zelf in handen: ze moeten naar het politiebureau toe om de beelden te bekijken. De toezichthouder heeft besloten zich in 2017 te richten op dit gevecht: toegang krijgen tot alle systemen.

Er zijn ook een paar gevallen waarin de camera liet zien dat de politie haar werk niet goed deed: niet iedereen werd op de hoogte gebracht van zijn of haar rechten. En er was zelfs een agent die probeerde de bodycam opzij te draaien zodat hij buiten beeld drugs in de zakken van een verdachte kon stoppen. Maar het bleek toch gewoon in beeld te zijn.

Reality tv voor politiemensen

Voor het openbaar ministerie en voor advocaten die verdachten moeten verdedigen zitten er ook nadelen aan: de bodycams leveren veel meer werk op. 'Je moet vaak vier tot vijf uur video bekijken per zaak', zegt Engelberg, hoofd rechtszaken bij het OM van Orleans: 'Als je duizenden zaken per jaar draait, kost dat dus heel veel menskracht'. Medewerker Moroz is een van de gelukkigen die de beelden mag bekijken. Hij noemt het 'reality tv' voor politiemensen.

Intern onderzoek en supervisie

De politie zelf is ook heel veel uren kwijt aan het bekijken van beelden. Ze moeten beelden bekijken na elke klacht en na elk incident waarin een agent letsel op heeft gelopen. Daarnaast moeten alle direct leidinggevenden steekproefsgewijs beelden bekijken van hun medewerkers om te controleren of ze het dagelijke werk goed doen. Ze moeten er minstens dertig per maand bekijken.

Dat maakt supervisie mogelijk op een manier en met een intensiteit die tot op heden ondenkbaar was. Maar het kost ook heel veel tijd. En het blijkt ook te leiden tot een hoop 'Monday-morning quarterbacking'. Je bespreekt wat iemand deed die onder grote spanning stond. Achteraf is dat heel makkelijk, maar in het echt heb je niet de mogelijkheid om de aanloop naar een incident twintig keer achter elkaar te bekijken.

Ondanks de nieuwe uitdagingen zijn bodycams bij de politie van New Orleans nu 'the new normal'.

Bron: NPR.org.

Dossiers: Bodycams, Evaluaties, Politie

Deel

ShareThis

Lees ook