CAM 1
--
CAM 2
--

Stiekem filmen mag niet. Maar de beelden mogen wel als bewijsmateriaal worden gebruikt.
07-01-2015

Een werknemer die computersystemen vernielde op zijn werk is op staande voet ontslagen. Zijn werkgever maakte met een verborgen camera opnames en gebruikte dat als bewijsmateriaal. De werknemer wist niet van de camera en dus was er sprake van heimelijk cameratoezicht. Dat is verboden. Toch vond de rechtbank dat de beelden gebruikt mochten worden.

De werknemer werd op staande voet ontslagen toen de beelden lieten zien wat hij had gedaan. Maar de beelden waren gemaakt met een verborgen camera en dat is niet toegestaan. De aanwezigheid van de camera's was niet gemeld en er was ook geen reglement. Een perfect voorbeeld van hoe het niet moet als je camera's op de werkvloer invoert.

En toch was de rechter van mening dat de beelden bruikbaar waren als bewijsmateriaal:

"Echter, de omstandigheid dat de camerabeelden onrechtmatig zijn verkregen, brengt niet zonder meer mee dat die beelden in deze zaak buiten beschouwing moeten blijven en niet als bewijs mogen worden gebruikt." (Lees hier de uitspraak)

Het ging hier om een rechtszaak tussen een werknemer en een werkgever en in dat soort zaken is bewijs zelden of nooit onrechtmatig - ook niet als de privacy wordt geschonden. De Hoge Raad oordeelde al in 1987 dat bewijs alleen wordt uitgesloten als er sprake is van een "ontoelaatbare inbreuk op de privacy, zulks op basis van bijkomende omstandigheden die deze conclusie rechtvaardigen”. Kortom: de inbreuk op de privacy moet zodanig groot zijn dat deze eigenlijk erger is dan het gepleegde feit. In een zaak in 2013 besloot een rechter het feit dat er stiekem geluidsopnames waren gemaakt tot een 'straf' voor de werkgever moest leiden: die moest een hogere ontslagvergoeding betalen aan de ontslagen werknemer. Maar het ontslag bleef overeind.

Impliciet wordt hierdoor strafbaar handelen goedgekeurd. Mensen worden beloond door hun onrechtmatig verkregen informatie te accepteren als bewijsmateriaal. Maar aan de andere kant is de afweging van de rechter wel begrijpelijk (zoals Arnoud Engelfriet het omschrijft):

"De informatie toont de waarheid aan en daarom moet deze gebruikt worden. Anders krijg je van die rare situaties uit het Amerikaanse recht dat je wéét dat iemand fout zat, maar het bewijs van tafel moet en daardoor de zaak stuk. Nee, dan liever de werkgever een boete laten betalen lós van de status als bewijs. Zo worden beide partijen gestraft."

Bron: IusMentis.

Dossiers: Wetgeving

Deel

ShareThis

Lees ook